سخنی دوباره

با سلام و آرزوی سلامتی برای همه دوستان و 

بازدیدکنندگانی محترمی که یادداشت 

"وضعیت سه شاخص عمده در..."را طی حدود یکسال

تحمل کردند ,

بعد از مدتها دوری از فضای گفتگوی مجازی یا

بعبارتی وبلاگ, دلتنگ این فضای جالب وآموزنده

شدم . متاسفانه برخی مشغله های بیش از

حد شغلی و کاری  که بخش اعظم زندگی مان

را فرا گرفته ,مجالی برای رعایت تناسب و تعادل

(یا بقول دکتر الهی قمشه "هارمونی" در آهنگ زندگی

باقی نمی گذارد.

تکرارهای کم تاثیر و فراموشی یا غفلت های پر

تاثیر , فرصت اندیشیدن و زیستن بمعنای واقعی

برای خود ,خانواده و اجتماع را محدود میکند .

اگرچه کار یا شغل و منصب هم بنوعی شامل

آن می شود. اما مشاغل(عموما دولتی و عمومی ) با

ویژگی های امروزی و بخصوص از نوع جهان -

سومی آن , از جنس خاصی است که  فاقد

ویژگی ها و جامعیت در جهت تکامل , رشد و

بلوغ انسانی است.

"آنچه می تواند بشود" و" آنچه می توان شد"

کمتر محقق می شود.

و خلاصه عموما :

فرصت "بودن" است , نه فرصت "شدن"  .

الا رحم ربی ... 

           ******************

بگذریم  ,

 بازدید و یادداشت های دوستان , حس حرکت

و پویایی که از این فضا دریافت می شود ,

 نیاز ناگزیر دانستن و فضای خوب یادگیری در

وبلاگ , باعث شد تا با تلاش و مداومت سعی

کنم  حتی الامکان این فرصت مغتنم را از دست

ندهم .               

تیر 86  ناهارخوران    انشاء ا...   

/ 5 نظر / 20 بازدید
هانی تاجیک از تهران

خوشحال شدم ورود شما را به دنیای وبلاگ خوش امد می گویم اگر چه جملات حضرتعالی در حد یک تعارف وبلاگی باشد

طبرستان

سلام آقای دکترجمالی من فکر می کنم یک سال این مطلب درگاه را تحمل کردیم باید یک سال دیگر این مطلب جدید را تحمل کنیم. دوستی با جنابعالی همیشه تحمل آدم ها را زیاد می کند مواظب خودت باش با این دوستانی که داری از جمله ه ت که این جملات را در حق این وبلاگ خوب بیان کرد

نارتی تی

گاندی میگه:کاملا اعتقاد دارم هر زن و مردی می تونه اونجه رو که من انجام دادم تحقق بده,برای رسیدن به هدف باید از مرزهای خستگی گذشت,باید قویتر از توان خود بود... امیدوارم همیشه موفق باشید.