" تدبیر انسانی" و " تقدیر الهی "
ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٩/۱۸  

تنها نجات یافته یک کشتی ، به ساحل جزیره دور افتاده ای، افتاده بود. او هر

روز را به امید کشتی نجات ، ساحل را و افق را به تماشا می نشست. سرانجام

خسته و نا امید، از تخته پاره ها کلبه ای ساخت  تا خود را از خطرات مصون بدارد و در آن بیاساید . اما هنگامی که در اولین شب آرامش در جستجوی غذا بود،از دور دید که کلبه اش  در حال سوختن است و دودی از آن به   به آسمان می رود.
همه چیز از دست رفته بود ، بدترین اتفاق ممکن افتاد.
از شدت خشم و اندوه در جا خشک اش زد , فریاد زد: خدایــــا ! چطور راضی شدی  با من چنین کاری بکنی. بناچارآن شب با حداقل سرپناه خوابید.   

صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید

 کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، و حیران بود.
نجات دهندگان می گفتند:
 " خدا خواست که ما دیشب آن  آتشی را که روشن کرده بودی ببینیم".

                                                  

 "وعسی ان تکرهوا شیئا وهو خیر لکم و عسی ان تحبوا شیئا وهو شر لکم والله یعلم و انتم لا تعلمون" آیه 216  بقره

بسیاری از اتفاقات و وقایعی که در زندگی ما بوجود می آید بی تشابه به این

داستان زیبا نیست. با اعتقاد به جبر و اختیار و وظایف و مسئولیت انسان به

تلاش , و نقش و تاثیر انسان در وقایع و وضعیتی که در آن قرار دارد،  باید

گفت :  اطلاع و اشراف انسان به نتیجه بسیاری از امور محدود است . این

محدودیت هم ابعاد کیفی وهم کمی نتایج را شامل می شود.

البته منظور از این مطلب اشاره به آثار بخشی از اعمال و یا اتفاقاتی است که در

زندگی ما برحسب حکمت الهی حادث می شود،اما عقل و درک بشری بدون دیدن

آثار ظاهری آن از درک آن ناتوان و بعضا ناراضی است .

براین اساس  است که گفته می شود مکلفیم در هر موضوعی از زندگی انسانی ،

در چارچوب وظایف و مسئولیتهای مربوطه  اقدام ، تلاش و پی گیری لازمه را

داشته و با توکل بر خدا امیدوار به نتیجه حاصله باشیم و آنچه خیر است را از

خداوند مهربان بطلبیم .اگر چه رسیدن به این باور و یقین سهل نیست اما اگر بشود

چه آثار مثبت و اثرگذاری بر زندگی و رفتارهای مطلوب اجتماعی و انسانی

خواهد داشت .