بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٢٠  

یک هفته ای هست مشکل سینوس ها عود کرده خواستم مثل همیشه بی توجه از کنار آن بگذرم که نشد! بالاخره مراجعه به دکتر و تاکید بر دقت و رعایت بیشتر و النهایه استراحت در منزل , تا انشاء ا... درمان تکمیلی بعد.

علیرغم این که چنین موضوعی برایمان متصور نیست , اما بخاطر متورم شدن سرو صورت و احتمال آسیب به همکاران و ..., امروز را نصف و نیمه  در منزل ماندیم و توفیق اجباری با خانواده بودن و بعضا مشغله های بیش از اداره نصیب مان شد. آنهم اگر از شانس خوشت! فردای آنروز جشن تولد دخترت هم باشد .

 از آنجاییکه برای برخی شاغلین معمولا در طی سال , موقعیت در خانه ماندن در ایام کاری به هر شکل آن , به تعداد انگشتان دست هم پیش نمی آید , خانواده ها از چنین فرصتی حد اکثر بهره برداری را می نمایند یا بقول استراتژیست ها تهدید را به فرصت تبدیل می کنند . و معمولا این نوع از تهدیدات را جدی نمی گیرند.

بگذریم , سراغ رایانه رفتم  و یادم  از مطلب مرتبطی آمد که همین چند روزه به ذهن رسید.

 

ظرف همین دو -سه روز گذشته دو  بار شاهد صحنه ای بودم که برایم عجیب و از طرفی ناراحت کننده بوده است . در خیابان عبور می کردم , شاهد صحنه رسیدن آمبولانسی بودم که آژیرکشان درخواست راه عبور داشت , چون پیاده بودم دقت بیشتری کردم . می شود گفت تقریبا راننده ای را ندیدم که به تناسب اهمیت موضوع  , عکس العمل نشان داده باشد. شاید به این دلیل که در آن لحظه  "به مفهوم و فلسفه  آژیر دقت نشود"  یا "مهمتر از آن وضعیت مریضی که لحظه ای دیر یا زود رسیدن ممکن است به مرگ و زندگی او مرتبط باشد مد نظر نباشد "  و  نهایتا "به حس و حال و اضطرابی که خانواده اش دارند"   توجه نکنیم .

پر واضح است موضوع بدوا  یک امر اخلاقی و از ارزش های انسانی است که صرفنظر  از ملیت , قومیت , و حتی دین و مذهب می باشد.

  مهاتما گاندی: هیچ تقوایی وجود ندارد که هدفش یا محتوایش، تنها خوش بختی و آسایش یک فرد باشد. ما همه اعضای خاندان بزرگ بشری هستیم. ممکن است که بشریت هزاران اتاق را اشغال کرده باشد، ولی همه آنها به یکدیگر مربوط است.

 برتراند راسل: نوع بشر چنان به صورت یک خانواده درآمده است که ما نمی توانیم سعادت خود را جز از راه تأمین سعادت دیگران تأمین کنیم. اگر می خواهیدخود خوشبخت باشید، باید راضی شوید به اینکه دیگران را نیز خوشبخت ببینید.

 اما شنیده ها , شواهد و مشاهدات نشان می دهد در ممالک بیگانه بخصوص ملل توسعه یافته از غربی ها و غیره به این قبیل امور توجه بالاتری نسبت به ما دارند . این در حالی است که در فرهنگ دیرین و اصیل ایرانی بر آن تاکید  و فرهنگ والای دینی مان نیز از قرآن مجید تا سایر تعالیم دینی مکرر  و  موکد بر این امور  و  سایر ارزشهای در جهت کمال انسان و حیات طیبه اشاره شده است .

        ------------------------------------------------------

 قرآن کریم :

مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی اْلأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النّاسَ جَمیعًا وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النّاسَ جَمیعًا. (مائده: 32)

هر کس، فردی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی همه انسان ها را کشته و هر کس انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است.

 پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله:

 مَثَلُ الْمُؤمِنینَ فی تَوادِّهِمْ وَ تَراحُمِهِمْ وَ تَعاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ: اذَا اشْتَکی مِنْهُ عُضْوٌ تَداعی لَهُ سائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَر وَ الْحُمّی.

مَثَل مؤمنان در دوستی و ابراز رحمت و عاطفه به یکدیگر، مثل پیکر است. هر گاه عضوی از آن دردمند شود، دیگر اعضای پیکر، با بی خوابی و تب، با آن عضو هم دردی می کنند.

          ----------------------------------------------------------------------

 در پایان شعر جاودان و جهانی شیخ اجل سعدی را که گویی در سازمان ملل هم نقش بسته است و معرف فرهنگ اصیل و غیر قابل انکار ایرانی می باشد  -  تا جایی که باراک اوباما در پیام عید نوروزش به ایرانیان برای اینکه نشان دهد فرهنگ ایرانی را میشناسد و با ما قرابت فکری دارد به این بیت با شکوه اشاره می کند -  را تقدیم می کنم :

 بنی آدم اعضای یکدیگرند              که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار           دگر عضوها را نماند قرار  

       ---------------------------------------------------------        

 بر این اساس توقع و انتظار از ما بعنوان یک ایرانی اگر بیش از سایر ملل نباشد کمتر هم نیست , فلذا تک تک ما جهت تلاش در تحقق آن مسئولیم  و بنظرم در بسیاری از ارزشها و فرهنگ سازی ها می توان امیدوار بود که تلاش های فردی به تحولات جمعی تبدیل شود.


اینترنت با قیمت بالا و سرعت پائین
ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱٧  

مقایسه قیمت پهنای باند در کشورهای مختلف جهان -


این روزها دیگر فناوری ارتباطات و میزان استفاده از کاربردهای مختلف آن به یکی از مهم‌ترین و موثرترین شاخص‌های توسعه انسانی در جهان تبدیل شده است.

موضوعی که در کشورهای پیشرفته و توسعه یافته دنیا بخوبی پذیرفته شده و به تدریج به تعادل رسیده است تا جایی که دیگر برای آنها پرداخت هزینه برای اتصال به شبکه جهانی اینترنت شکل یک معضل جدی را پیدا نمی‌کند. شاید این به همان علتی است که چنین کشورهایی خیلی زودتر از کشورهای جهان سوم و در حال توسعه راه پیشرفت و توسعه را در پیش گرفته‌اند و سعی دارند با سرعت بیشتری هم آن را ادامه بدهند.
در مقابل، اما کشورهای در حال توسعه هنوز هم برای اتصال به شبکه اینترنت که در واقع یک نیاز اولیه در عصر ارتباطات محسوب شده و ساده‌ترین کاربرد فناوری اطلاعات است، با مشکلات مختلفی رو‌به‌رو هستند که شاید مهم‌ترین آنها به خصوص در کشور ما قیمت و هزینه استفاده از این فناوری است.
با این همه اما موضوع وقتی پیچیده‌تر می‌شود که یک مقایسه ساده نشان می‌دهد قیمت اینترنت در ایران حتی نسبت به کشورهایی با زیرساخت و توسعه‌ یافتگی مشابه هم بالاتر بوده و به عبارت دیگر کاربران ایرانی برای اتصال به اینترنت شرایط سخت‌تری نسبت به کاربران این کشورها دارند.

          

 

 

معضل قیمت بالای اینترنت در ایران به عقیده بسیاری از کارشناسان و تحلیل‌گران در واقع یکی از موثرترین موانع برای افزایش ضریب نفوذ اینترنت در کشور ما به حساب می‌آید که متاسفانه همچنان هم راه‌حلی عملی برای آن ارائه نشده است. با این همه اما کاربران اینترنت در داخل کشور برای استفاده از اینترنتی با سرعت ناچیز باید مبالغ قابل‌توجهی را بپردازند که حتی با کشورهای همسایه هم قابل‌مقایسه نیستند. 

 این روزها یک کاربر ایرانی برای دسترسی با اینترنتی با سرعت یک مگابیت که سرعت نه چندان بالایی در جهان به حساب می‌آید هم باید مبلغی در حدود 450‌‌هزار تومان (چیزی در حدود 448‌دلار) در هر ماه بپردازد. تازه اگر شرایط خاص و محدودیتی در ارائه خطوط با این سرعت مطرح نباشد. و اگر کاربران بخواهند از اینترنت کم سرعت‌تری هم استفاده  کنند باید برای اینترنت با سرعت 256 مبلغی در حدود 40‌‌هزار تومان (در حدود 38‌دلار)  و برای سرعت 128  مبلغی بین 15  تا  20 هزار تومان در هر ماه بپردازند.

                    --------------------------------------------

مواردی مرتبط بنقل از یکی از مدیران مرکز تحقیقات مخابرات ایران در خردادماه 88.

 - سرانه استفاده افراد از پهنای باند بین الملل در ایران بسیار پایین است.در حالیکه  بیش از 60درصد کشورهای جهان تا سال 2007 به اینترنت باند وسیع دسترسی پیدا کردند که  85 درصد این تعداد مربوط به کشورهای توسعه یافته است.

- در شاخص های ITU از میان 154 کشور عضو این اتحادیه در سال 2002 رتبه ایران 92 و در سال 2007 به  رتبه 78 دست یافتیم.
- با اینکه ضریب نفوذ اینترنت در کشور 9/34درصد است، ضریب نفوذ اینترنت پرسرعت در ایران چهار درصد است، که بر همین اساس از بین 19کشور منطقه خاورمیانه ، کشور ما در جایگاه پانزدهم قرار دارد.

- یک چهارم دنیا کاربر اینترنت و یک سوم مشترک تلفن همراه هستند.

- طبق گزارش اتحادیه جهانی مخابرات، متوسط جهانی ضریب نفوذ تلفن همراه 61درصد ، تلفن ثابت 19درصد و اینترنت 23درصد است.

- سهم  ICT از GDP (تولید ملی ) در سال 2000 در ایران 5/1درصد و در سال 2004 حدود۴ /٢     درصد بوده که متوسط دنیا 5/7 درصد است.

                    -------------------------------------------------------- 

در عصری که شاهد پیشرفت و تحولات شگرف و روز افزون در عرصه های مختلف علم و فن آوری بر پایه  توسعه فن آوری اطلاعات و آمار هستیم, و عصری که عصر ماورائ اطلاعات نامیده می شوداز متولیان امر انتظار میرود که علاوه بر اهتمام و توجه جدی در رفع این موانع ,  زمینه های گسترش و کاربردی کردن اینترنت , آموزش  فراگیر و توسعه فرهنگ صحیح استفاده از آنرا نیز در دستور کار جدی خود داشته باشند. 

  


"فرهنگ دوچرخه سواری" یا " فرهنگ و دوچرخه سواری"
ساعت ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱٢  

                    

 

چندی پیش طی طرحی از طرف  اداره برای مدیران دوچرخه  یارانه ای تهیه شد. چند روزی گذشت و همکاران منتظر که خاصیت کاربردی  این طرح چیست؟ بنظرم رسید اگر بعنوان اولین نفر فردا با دوچرخه سر کار حاضر شوم  نه اینکه اتفاق خاصی نخواهد افتاد , بلکه می تواند از جهات مختلف مفید فایده بوده و از طرفی بطلان فرضیه (ذهنیت احتمالی) سمبلیک و نمادین بودن این اقدام باشد.

علیرغم اینکه مسیر منزل تا اداره طولانی است اول صبح سوار بر دوچرخه و رکابزنان راهی اداره شدم. چون باور داشتم که اقدام مفید و ارزشمندی است صبح بسیار لذت بخشی را تجربه کردم. . راستی واقعا نگاه از روی دوچرخه با نگاه از پشت فرمان خودرو بسیار متفاوت است که باید تجربه کرد. متاسفانه در طول کل مسیرهیچ دوچرخه سواری را ندیدم. 

-همکار نگهبان اداره با دیدن بنده متعجب شد سایر همکاران نیز همینطور.چند لحظه از حضورم در دفتر کار نگذشت که موضوع بعنوان خبری جالب توجه برای همکاران منتشر شد.

احساس کردم سایر همکاران (مدیران) منتظر بودند که یک نفر خط شکنی کند, راستش یک هدفم این بود که این فضا را ایجاد کنم  که علی الظاهر موفق شدم . نشان به آن نشان که فردای آن روز که با دوچرخه وارد اداره شدم حدود ده نفر از مدیران را در ورودی اداره منتظر دیدم و روابط عمومی و تصویر برداری و ...

که در ادامه در راستای فرهنگ سازی عمومی باتفاق با دوچرخه مسیر میدان شهرداری را چند دوری زدیم که برای عابرین جالب توجه بود, حتی برای پلیس هم غیر عادی بود.

بدین ترتیب و با توجه به استقبال همکاران , ضمن برنامه- ریزی برای واگذاری دوچرخه به تعداد بیشتری از همکاران , مقرر گردید مدیران و سایر همکاران به تناوب و تناسب کاری , مسافتی و جوی با دوچرخه در محل کار حاضر شوند .

 

بنظرم :

-علیرغم وضعیت توپوگرافی و شیب نسبتا زیاد بعضی از مسیرها , باز هم شرایط سفر درون شهری با دوچرخه در اکثر مناطق شهر گرگان  هم وجود دارد وهم راهگشای برخی مشکلات شهری می باشد. 

- بعضا محدودیت ها و حصارهایی که بواسطه عناوین موقت و قراردادی و بدلیل زمینه های فرهنگی ایجاد می شود اساس و مبنای صحیحی  نداشته و مانع برخی نیازهای اصیل و رفتارهای عادی انسانی می گردد. چرا که برابر قاعده منطقی رجحان اصل بر فرع  , یک فرد ابتدا یک انسان , بعد یک شهروند , بعد یک کارمند(شاغل), و در نهایت یک مدیر است که  بهمین ترتیب دوام , بقاء و پایداری دارد. بنابراین در عین حالیکه رعایت حرمت و الزامات هرمقام , موقعیت و جایگاهی لازم است , اقدامی مثل دوچرخه سواری برای کسی حتی مثل آقای سارکوزی نخست وزیر فرانسه هم , هم لازم و هم امکان پذیر است. 

 

"تصورات اشتباه مشهوری"  که فعالیتی مثل دوچرخه سواری را موثر بر قضاوت در شان و شخصیت افراد می داند , از مسائل فرهنگی جامعه ماست که بعضا مانع برخی ارزشها وهنجارهای مثبت هم میگردد.

و اقدام  یا بعبارتی بدلیل مسائل و مشکلات متعدد شهرنشینی بهتر است بگوییم  "فرصت"  ارزنده ای مثل گسترش فرهنگ سفرهای درون شهری با دوچرخه (و یا موتورسیکلت) , که هم خاصیت "ورزشی , سلامت و تفریحی " , هم  "کاهش الودگی"  و  خصوصا  "کاهش ترافیک"  دارد , بی دلیل منطقی و عموما بخاطر مسائل فرهنگی عملی نمی گردد.

 * موضوعی که می تواند بعنوان یکی از طرحهای موثردر کاهش ترافیک - بخصوص برای شهرهای شمالی که بدلیل محدودیت مساحت شهری و ...مشکلات ترافیکی دارند- مدنظر قرار گیرد.

 

- بنا بر تجربه و نظریه های رفتاری بنظر میرسد فرهنگ سازی و توسعه بسیاری از الگوهای رفتارهای و  هنجارهای اجتماعی مطلوب , از ناحیه متقدمین عرصه های مختلف اجتماعی و نخبگان – چه نظری و چه عملی – بسیار سریعتر و سهل تر خواهد بود.

*در همین راستاارائه طرحی مشترک از سوی سازمانها و موسسات بخش دولتی و عمومی و حتی خصوصی می تواند تحول چشمگیری دراین زمینه ایجاد کند. 

 

النهایه به همه دوستان و همشهریان عزیز پیشنهاد میکنم فرصت سفر درون شهری با دوچرخه یا حد اقل دوچرخه سواری را هم  بلحاظ  فواید شخصی و اجتماعی آن  وهم به جهت کمک به توسعه آن در استرآباد زیبا   تجربه کنند.               


سخنی دوباره
ساعت ۱٠:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۳  

با سلام و آرزوی سلامتی برای همه دوستان و 

بازدیدکنندگانی محترمی که یادداشت 

"وضعیت سه شاخص عمده در..."را طی حدود یکسال

تحمل کردند ,

بعد از مدتها دوری از فضای گفتگوی مجازی یا

بعبارتی وبلاگ, دلتنگ این فضای جالب وآموزنده

شدم . متاسفانه برخی مشغله های بیش از

حد شغلی و کاری  که بخش اعظم زندگی مان

را فرا گرفته ,مجالی برای رعایت تناسب و تعادل

(یا بقول دکتر الهی قمشه "هارمونی" در آهنگ زندگی

باقی نمی گذارد.

تکرارهای کم تاثیر و فراموشی یا غفلت های پر

تاثیر , فرصت اندیشیدن و زیستن بمعنای واقعی

برای خود ,خانواده و اجتماع را محدود میکند .

اگرچه کار یا شغل و منصب هم بنوعی شامل

آن می شود. اما مشاغل(عموما دولتی و عمومی ) با

ویژگی های امروزی و بخصوص از نوع جهان -

سومی آن , از جنس خاصی است که  فاقد

ویژگی ها و جامعیت در جهت تکامل , رشد و

بلوغ انسانی است.

"آنچه می تواند بشود" و" آنچه می توان شد"

کمتر محقق می شود.

و خلاصه عموما :

فرصت "بودن" است , نه فرصت "شدن"  .

الا رحم ربی ... 

           ******************

بگذریم  ,

 بازدید و یادداشت های دوستان , حس حرکت

و پویایی که از این فضا دریافت می شود ,

 نیاز ناگزیر دانستن و فضای خوب یادگیری در

وبلاگ , باعث شد تا با تلاش و مداومت سعی

کنم  حتی الامکان این فرصت مغتنم را از دست

ندهم .               

تیر 86  ناهارخوران    انشاء ا...